dowwe duif sweef oor die oseaan
vaal veertjies wapper in die wind
deurmekaar
uitmekaar
en breek los
vanaf eenheid tot veelheid
orals
alom
af links af regs
af links af regs
val die veertjie in veelheid
oseaan
tot eenheid
– Francois van Dijk.
die mannetjie
jou hande weergalm ‘n soeke na meer
al hoe dieper grou
jy in die aarde opsoek na vrugbare grond
om op te tel in verbrokkeling
klonte plof
na onder en breek
die reuk oop vir al wat leef
in die oomblik
wysheid antwoord met ‘n
ewige standvastigheid
bied ‘n veilige gebied vir rus
op die rug
son word vervang deur maan
seun word man
mannetjie
moet nooit ophou soek nie.
– Francois van Dijk
ongetiteld
Blou sand silwer
hoe sal ek jou ooit kan skilder?
Kinderlik staar jy na my in nuuskierigheid
en wonder wat in my blou skuil.
En as ek terug kyk na jou
is jy (nie).
Giggel, wapper, trippel
dit is jy wat dans
saam met die wind.
Die see wit skuim sproei
wat jy in jou in nooi
arms oop.
Jou woorde is water wat lewe bring.
Jou glinster word my groei,
van stille saadjie
tot waaragtige woud.
Jou water bring lewe in my.
– Francois van Dijk.