Kolossense 3: Susan Smit

Hier volg die verhaal van Susan Smit.

Susan Smit was ‘’n vooruitstrewende professionele jong dame in ‘’n welgestelde voorstedelike woonbuurt van haar stad. Susan was deel van ‘’n gesin van vier, dit was sy, haar man Johan en twee seuntjies, Shaun en Johan junior. Saam was hulle… Susan het gestrewe na meer, sy wou net die beste vir hulle gesin gehad het en so het sy onsedelike, onreine, wellustige, slegte en gierige planne begin beraam oor hoe hulle by die huis kan aanbou, en op daardie oorsese vakansie kan gaan.

Susan het elke aand voor sy gaan slaap haar twee seuntjies, Shaun en Johan junior in die bed gaan sit, haar man Johan ‘’n soentjie gegee en op haar sy gedraai. Voor sy haar oë toemaak om te slaap, in die hoek van haar oog, op haar bedkassie, mooi bo-op die stapeltjie het haar Bybel gelê en met verlange terug na haar gestaar.

Die volgende oggend vroeg het Susan reeds teen half-ses van die vorige aand se kontak met haar Bybel vergeet. Sy gooi haar voete uit haar bed, drink ‘’n slukkie water soos sy op die rand van haar bed sit en in haar gedagtes deur alles gaan wat die dag moet gebeur. Sy sit die glas langs haar verlangende Bybel neer. Sy kyk, maar gaan aan deur die stort te krane oop te draai.

[lees Kolossense 3:5b-6]

Dit is nou ses-uur. Susan kom uit die badkamer, warm en wakker van haar stort se luukse masseer funksie, sy verdien dit. Sy swaai haar instap klerekas se deure oop, haal haar nuwe swart snyerspakkie uit om aan te trek.

[trek swart kleed aan]

Vandag is ‘’n belangrike dag. Vandag beklink sy daardie belangrike transaksie waaraan sy al maande werk. Soos gewoonte sit sy haar grimering aan, vandag ‘’n donkerder skakering maskara, “hulle moet my ernstig opneem” dink sy by haarself. Sy klim in haar swart hoë hakskoene en stap, klak-klak klak-klak op die blink teëlvloer af in die gang.

In die kombuis is manlief reeds besig om die seuns gereed te kry vir skool. Hulle is tog so kostelik. Sy dink by haarself “as sy nou hierdie transaksie kan beklink sal hulle ‘’n inslaap bediende kan bekostig, dan sal die kombuis sommer vinnig silwerskoon wees”. Sy sit haar travelmug onder die spuite van hulle duur Delongi koffiemasjien terwyl sy ‘’n piesang in haar handsak sit vir by die werk. Geen suiker, swart. Sy sit die proppie op en daar gaan sy. Sy groet vir Johan, Shaun en Johan junior so in die gang af net voor sy by die voordeur uitstap.

Met die druk van ‘’n knoppie gaan haar motorhuis deur oop. Dokumente waaraan sy die vorige aand gewerk het onder haar linker arm, handsak in hand en ‘geen suiker, swart koffie’ in haar travelmug in haar regterhand. Soos sy nader aan die motor kom sluit die Swart BMW self oop. Sy klim in, eerste sit sy haar koffie in sy gaatjie, handsak op die grond en dokumente op die passasiersitplek. Met die druk van nog ‘’n knoppie skakel die motor aan. Uit by die garage, op in die straat, vinnig, vandag is ‘’n belangrike dag. Vandag beklink sy daardie belangrike transaksie.

[lees Kolossense 3:7-9a]

Susan parkeer in die kelder van die gebou, op met die huisbak en soos die deure oopmaak groet sy haar kollegas. Hulle begin sommer dadelik gesels oor die risiko’s van die transaksie en hoe dit stilgehou moet word. Niemand mag weet van daardie omgewingstudie nie. Bo in die gebou se konferensie kamer ontmoet sy die beleggers. Sy trek haarself regop en stel haarself as Susan Smith voor. Sy vertel hulle van al die ekonomiese voordele wat hierdie projek vir hulle inhou sou hulle vandag die kontrak teken.

Susan Smith vertel vir hulle van hoe gesog die stukkie grond is en van die laaste wat nog vir besigheid gesoneer is. Dit is dus ‘’n spreekwoordelike goudmyn vir enige belegger. Wat sy hulle nie vertel nie, is dat die omgewingstudie wat hulle self gedoen het bepaal het dat daar ondergrondse ongeruimdhede is wat enige bouwerk in gevaar sou stel. Susan vermy daardie onderwerp en vertel net van al die moontlike geleenthede, asof sy niks weet van enige omgewingstudie nie.

Die beleggers is beïndruk deur Susan Smith. Hulle is so beïndruk dat hulle haar ‘’n dag uitstel vra sodat hulle die kontrak kan wysig en ‘’n ekstra kontrak byvoeg. Saam met die grond wat hulle wil koop, wil hulle ook vir Susan aanstel as hulle hoof van internasionale verhoudinge.

Die aand laat kom Susan tuis. Dit reën buite. Johan is reeds besig om die seuns in die bed te sit. Hulle het tamatiebredie vir aandete gehad. Haar bord is koud in die yskas. Soos sy haar bord tamatiebredie in die mikrogolf sit, staar sy net daarna terwyl dit in die rondte draai en draai en draai. Sy dink, met die nuwe werksaanbod kan hulle nou aanbou en oorsee met vakansie gaan. Maar ook is die werksaanbod gegrond op onvolledige inligting. Sy het nie die volle waarheid aan die beleggers vertel nie. Sy het waardevolle inligting wetend weerhou. Sy dink weer aan daardie wit strande, die son op haar bene, die binnebraai wat Johan so graag wil hê.

Sy is moeg. Sy dra swaer. Net daar in die kombuis skop sy haar swart hakskoene uit. Die mikrogolf ping. Warm tamatiebredie wat Johan spesiaal vir haar gemaak het. By die kombuistafel kom sit Johan by haar.

Hulle gesels.

In vers 5 lys Paulus ‘’n reeks sondes wat ongehoorsaamheid aan God wys. Paulus sê vir ons in vers 6 dat as ‘’n gelowige se lewe die genoemde sondes vertoon, soos Susan se lewe vertoon, leef ‘’n mens soos die kinders van die ongehoorsaamheid wat God se gesag en wil verwerp.

In vers 8 is daar egter ‘’n draai in die storie. Die woorde “maar nou” waarmee vers 8 begin, dui op ‘’n nuwe lewenswandel wat teenoor die oue gestel word. En die woord wat vir “laat staan” in die Grieks gebruik word, dui op dinge wat soos klere uitgetrek kan word.

Susan dra swaar aan haar “klere” die gewig van haar werk lê swaar op haar skouers en maak dat sy haarself en baie ander dinge moet prysgee sodat sy rykdom kan ervaar. Susan is bereid om vroeg op te staan, Susan is bereid om min tyd saam haar seuns te spandeer, Susan is bereid om inligting te verduister, Susan is bereid om bed-toe-gaan-tyd by die huis aan te kom, of is sy?

In vers 10 gaan Paulus verder en sê: “…en leef nou die lewe van die nuwe mens, wat al hoe meer vernuwe word na die beeld van sy Skepper en tot die volle kennis van God.” Die Griekse woord wat vir nuwe gebruik word, is gewoonlik ‘’n tydsaanduiding, maar hier het dit ook ‘’n kwalitatiewe inhoud. Hierdie vernuwe is nodig om weer ‘’n ware beelddraer van God te wees.

Van die nuwe lewenswyse sê Paulus: “Hier is dit nie van belang of iemand Griek of Jood is nie, besny of nie besny nie, andertalig, onbeskaaf, slaaf of vry nie. Hier is Christus alles en in almal.” Tussen gelowiges is daar ‘’n gemeenskap waar mense nie geskei word deur die skeidinge wat in die wêreld geld nie. Deur die geloof in Christus is die gelowiges saamgebind tot ‘’n eenheid wat die wêreld se onderskeidinge en skeidinge oorbrug.

In die nuwe lewe maak dinge van die ou lewe nie meer saak nie. Die nuwe lewe het ‘’n anderste waardestelsel as die oue. Nuwe waardes definieer nuwe mense.

Hoe die nuwe mens moet optree word in vers 12 beskryf: “…daarom moet julle meelewend, goedgesind, nederig, sagmoedig en verdraagsaam wees. Wees geduldig met mekaar en vergewe mekaar as die een iets teen die ander het. Soos die Here julle vergewe het, moet julle ook mekaar vergewe.”

Hierdie is die eienskappe wat elke gelowige moet toon. As beelddraers van God moet ons gekenmerk word aan Goddelike eienskappe. As beelddraers van God sal ons ‘’n Goddelike lewe lei, ‘’n lewe sonder die laste van ‘’n lewe geskei van God.

Susan en Johan het om die kombuistafel gesels terwyl Susan vir Johan alles vertel het van wat by haar werk aan die gang is. Hoe sy graag soveel meer vir hulle wil hê. Van haar drome om aan te bou by die huis, van haar vakansie drome… Hoe sy nie alles vir die ontwikkelaars vertel het nie. En hoe sy moontlik ‘’n dissiplinêre verhoor daaroor gaan kry indien haar baas daarvan sou uitvind. Sy het hom alles vertel.

Sy het haar bord mes en vurk, in die wasbak gesit en saam met Johan, op haar sykouse in die gang afgestap.

Haar grimering afgewas en moeg in die spieël gekyk en gedink, “Susan, wie is jy?”.

In die bed geklim en vir Johan ‘’n piksoentjie gegee en op haar sy gedraai, weer in die hoek van haar oog, op haar bedkassie het haar Bybel met verlange terug na haar gekyk.

[trek swart kleed uit]

Die volgende môre toe haar wekker 05:30 afgaan en sy ‘’n slukkie water neem, kyk sy weer na haar bedkassie. Haar Bybel kyk terug met verlange. Sy sit haar glas neer, maak haar Bybel oop en lees Kolossense 3:5-17.

[lees Kolossense 3:5-17]

Saggies, met ‘’n ligte hart, sit sy haar Bybel terug op haar bedkassie. Sy gaan sit langs haar man, terwyl die helder sonstrale die kamer begin vul, en sê sy is jammer oor dit wat sy verkeerd gedoen het. Sy gaan vandag nuut begin. Kaalvoet stap Susan en gaan staan in die stort, draai die krane oop, gereed om koel skoon gewas te word…

[trek wit kleed aan]

Nadat sy ligte grimering aangesit het haal sy ‘’n spierwit rok uit haar kas, vandag leef sy nuut. Vandag is ‘’n belangrike dag. Vandag moet sy meelewend, goedgesind, nederig, sagmoedig en verdraagsaam wees. Vandag moet sy geduldig met haar kollegas wees, vandag hoop sy haar kollegas kan haar vergewe vir wat sy publiek gaan maak.

Vandag gooi Susan alle laste af en begin lig te lewe, in die lig.

Vandag begin Susan ‘’n nuwe lewe, ‘’n nuwe lewe saam met die Here en ‘’n nuwe lewe saam met Johan en haar seuns.

As jou wekker môreoggend 06:00 afgaan, hoe gaan jy lewe?

Amen.

Kolossense 3: Noempie, die pikkiewyn

Eendag lank lank gelede, soos alle goeie stories begin, was daar ‘n pikkewyn. Hierdie pikkewyn het regtig spoggerig gelyk met sy tuxedo pakkie en selfs nog met ‘n strikdassie om sy nek. Hierdie pikkewyn, kom ons noem hom Noempie, was deel van ‘n hele groot waggel pikkewyne, wat saam in die koue lekker vis gevang het en baie liedjies saam gesing het. Noempie het groot geraak en sy tuxedo al hoe mooier en mooier, soveel so dat die meisie pikkewyne al hoe meer aandag aan hom begin gee het.

Noempie swem toe op ‘n dag deur ‘n vuil poel olie wat ‘n groot skip gemors het in die see. Die olie het Noempie se spoggerige tuxedo bevlek en orals kolle gelos. Noempie het onsedelik begin leef, onrein en hy wou heeltyd slegte dinge doen, alles omdat hy baie selfsugtig geraak het. Hy het homself begin eerste stel, bo sy waggel maatjies en bo sy God.

Ons is baie keer soos Noempie die pikkewyn.

Ons besef wel nie dat omdat ons sondig, ons weer die ou lewe wat Christus in sy dood vir ons afgelê het, wel weer lewendig maak nie. Hierdie sondes wat genoem word, is meestal van seksuele aard, wat wys op hoe die sondes die wese van die mens indring.

Hoewel die sonde op seksuele gebied ook lei tot afgodsdiens, is dit veral gierigheid, selfsugtigheid, wat daardeur gekarakteriseer word. Waar selfsugtigheid is, daar kom al die ander sondes bymekaar en laat staan God nie meer op die eerste plek nie. Om aan selfsugtigheid toe te gee, beteken in werklikheid om ‘n afgod te dien. Om jouself bo God te stel.

Die sonde bring die oordeel van God omdat dit sy heiligheid en geregtigheid weerspreek. As ‘n gelowige se lewe die sondes van verse 5-9 vertoon, leef hy soos die kinders van die ongehoorsaamheid wat God se gesag en wil verwerp.

Die woorde “maar nou” waarmee vers 8 begin, dui op die nuwe lewenswandel wat teenoor die oue gestel word. En die woord wat vir “laat staan” gebruik word, sinspeel op die dinge wat soos klere uitgetrek kan word.

Dit gaan in vers 8 oor emosies wat op dade uitloop, waarvan “woede” waarskynlik die sterkste is. In wese dui dit op gesindhede wat menslike verhoudings versteur. Dit gaan hier oor die gesindhede van mense. Mense wat vanuit verkeerde gesindhede hulself bo ander plaas en uiteindelik bo God.

Die dag toe Noempie daardie groot vis gesien swem het, het hy geweet die vis swem naby aan die olierige water, maar Noempie het steeds daarin gaan swem agter die vis aan. Hy het geweet hy gaan vuil raak. Hy het geweet hy gaan nie maklik skoon kom nie. Maar wat hy nie geweet het nie, is dat daar ‘n besonderse marina bioloog was wat gewag het vir Noempie om hom skoon te was. Om al die olie van sy vuil tuxedo af te was.

Die uittrek van die ou klere, die ou mens, is eintlik baie meer as die uittrek van ‘n uiterlike kleed; dit is die mens self wat verander van sy ou lewenswandel. Die feit dat Paulus praat van die ou mens “en sy gewoontes” wil alleen sê dat hierdie ou mens homself in sy werke en gewoontes openbaar.

 

 

Vers 10 gaan voort en sê: “en leef nou die lewe van die nuwe mens”. Die woord wat vir “nuwe” gebruik word, is gewoonlik net ‘n tydsaanduiding, maar hier het dit ook ‘n kwalitatiewe inhoud. Die “aantrek” is dus die teenoorgestelde van die “uittrek” van die klere. Die proses van vernuwing word beskrywe.

Christus is die Middelaar wat die nuwe lewe, die nuwe klere, skep en ook bring, deurdat Hy aan die kruis gesterf het vir ons sondes. Christus is ook nie alleen die Middelaar nie, maar as die Beeld van God is Hy ook die Middelaar by die HERskepping van die mens.

Die marina bioloog het vir Noempie heeltemal skoon gewas, dat sy tuxedo sommer weer soos nuut gelyk het. Die marina bioloog het nie net vir Noempie skoongewas nie, maar ook al die ander seediere wat vuil was van die olie. Hy het nie onderskeid getref tussen pikkewyn of walrus nie, nie tussen groot of klein nie. Hy het almal wat vuil was, heeltemal skoon gewas.

Daarom omdat daar nuwe mense na die beeld van God leef moet en mag hulle ook nie onderskeid onder mekaar tref nie, omdat God nie onderskeid oor hulle getref het nie. Christus het vir almal se sondes gesterf en daarom moet ons streef om soveel meer na die beeld van Christus te leef. Deur geloof in Christus is gelowiges saamgebind tot ‘n eenheid wat die wêreld se onderskeidinge en skeidinge oorbrug.

Met hierdie opmerkinge wil Paulus nie beweer dat die nasionale, sosiale en rasseverskille opgehef is nie, maar dat dit wel oorbrug en oorwin is. Mense van verskillende herkoms, ras en sosiale stand word deur hulle verbintenis met die een Here tot eenheid in Christus saamgesnoer.

Wanneer Paulus sê: “Christus is alles en in almal.” Wil hy eintlik sê dat Christus, is al wat saak maak. Hy is die finale norm vir al ons verhoudinge. En daarom kan die wonderlike voorbeeld van Christus nie by die self bly nie en moet dit uitkring na die gemeenskap.

Daarom omdat ons die uitverkore volk van God is, wat aan Hom behoort en wie Hy baie liefhet, moet ons die voorbeeld van Christus uitleef. Juis omdat ons God se soekende liefde ondervind het, word van ons geëis om iets van daardie liefde teenoor mekaar te openbaar.

Daarom, omdat Noempie die pikkewyn skoongewas was deur die marina bioloog, moes hy ook ietsie van daardie onvoorwaardelike liefde sonder perke aan sy pikkewyn gemeenskap openbaar.

Omdat ons almal deel is van een liggaam, eis Paulus van ons almal om mekaar onvoorwaardelik in en deur geloof te vergewe, al voel iemand veronreg. Soos die Here ons vergewe het, moet ons ook mekaar vergewe.

Bo dit alles moet ons mekaar liefhê. Weereens, sonder perke, sonder voorwaardes, oor grense, oor nasionaliteite en ook oor kulturele grense. Die liefde vir mekaar staan boweal. Dit is soos die strikdassie van Noempie. Wat sy tuxedo mooi saamvat en laat uitstaan. Die liefde wys vir almal dat Christus heers in jou gesindheid, teenoor jou naaste asook jou vyand.

Hierdie goeie gesindheid van die nuwe lewe, wat deur Christus aan ons gegee is, moet ook op ‘n vredevolle manier geskied. Omdat ons geroep is om as een liggaam in Christus te funksioneer, moet die vrede ons lewens karakteriseer. Dit moet in ons lewens sigbaar wees, die vrede moet beheer uitoefen oor alles wat ons dink en doen. Sodat ons nie sal reageer op ons passies soos Noempie nie. Sodat ons nie in die olierige water sal inspring agter groot aanloklike visse aan nie, maar eerder vanuit selfbeheersing deur die Gees die regte besluite neem.

Paulus sluit af deur sê:: “En wat julle ook al sê of doen, sê en doen dit alles in die Naam van die Here Jesus en dank God die Vader deur Hom.” Hiermee, beklemtoon Paulus dat daar geen plek in jou lewe mag wees waar jy as gelowige nie die Here Jesus moet bely nie.

Noempie die pikkewyn het vir die res van sy lewe al sy pikkewyn maatjies vanuit liefde gehelp, sonder om iets terug te verwag, net soos wat die liefdevolle marina bioloog hom gehelp het deur hom heeltemal skoon te was.

Jou hele lewe moet deurdrenk wees met Christus. Jou lewe moet ‘n lewende getuie wees van Christus wat jou uit genade vrygekoop en skoongewas het van al die sonde. Maak nie saak wat jy ry, waar jy bly en wie jou vriende is nie, die Here Jesus Christus het gekom om vir JOU die nuwe lewe te gee!

Gaan leef daarom in dankbaarheid die NUWE LEWE!

Amen.