stokbrood en rooiwyn

daar brand ‘n vuur
‘n vuur van vlamme
tussen my en haar
so sterk soos die doderyk

sy soen my lippe sag
haar gloeiende vel vertoon haar prag
in stille harmonie is ek
met haar

golwe breek
branders slaan
Petrus, rots
staan

die riviere het oorstroom
die waters het gespoel
my vlam vlikker steeds
in stilte

– Francois van Dijk