Jakobus 4: Die eie ek, of ons?

In die film “The Devils Advocate” waarin Charlize Theron en Keanu Reeves die hoofrolle speel saam met Al Pacino speel die werklikheid van ons alledaagse lewe af. Kevin Lomax is ‘n jong opkomende prokureur wat nog nie een hofsaak verloor het nie. Hy word ‘n pos by ‘n groot en belangrike firma in die stad aangebied. Voordat hy die pos aanvaar vlieg die firma vir hom en sy vrou na die stad om te kom kyk na al die byvoordele wat hulle sal geniet mits Kevin die aanbod aanvaar.

 

‘n Luukse dubbelverdieping huis met ‘n Noord aansig in ‘n gegoede woonbuurt. Die helder sonlig stroom by die groot oopskuif vensters in terwyl hulle van die een na die ander kamer stap en verwonderd is. Van die beste skole is stapafstand van die huis. Behalwe die huis, die skole en ‘n reuse tjek elke maand gaan hulle in gegoede kringe beweeg, wat luukse partytjies verseker.

 

Hy het nog een saak om af te handel in die kleindorpie voordat hy die nuwe pos kan aanvaar in die stad. Terwyl hy homself verfris in die hof se badkamer terwyl die sitting pouse hou speel hierdie prentjies van die aanbod deur sy kop…

 

Jakobus vra waar kom stryd vandaan, waar kom die rusies onder mense vandaan?

 

En dan lig hy ‘n interessante punt uit, hy wonder of rusie, baklei en stry nie dalk uit selfsugtige begeertes vanuit onsself ontstaan nie?

 

Waar dink julle kom rusie, baklei en stry vandaan? Wanneer jy dit begin, is dit nie meestal omdat jy nie bereid is om die mindere te wees nie? Om nie geduldig te wag nie? Om nie ‘n kans te gee nie? Of wanneer jy aan die ontvang kant van rusie, stry en baklei is, het daardie persoon regtig opgetree soos wat Jesus sou optree?

 

Dinge soos die spoedgrens, soos oneerlike staatsamptenare, soos boemelaars, en nog meer is dinge wat ons gedurig in ons binneste ontstel. Want hierdie dinge keer soms dat ons nie ons eie begeertes, ons eie selfsugtige begeertes kan bevredig nie. Watter selfsugtige begeertes het jy? Dalk met ander woorde, wat begeer jy wat nie met ander mense wil deel nie? Of nog sagter gestel, wat het jy wat jy nie wil deel nie? Dít staan tussen jou en God.

Wat my ontstel is dat ons vandag al meer en meer in ‘n samelewing van “name-it-and-claim-it” leef. Bid en vra vir wat jy nodig het en die Here sal dit vir jou gee.

 

Jakobus en ek sê NEE!

 

As jy dink dat die Here ‘n feetjie of ‘n Genie is wat jou elke wens sal bewaarheid maak jy ‘n groot fout! Die Here God almagtig is dit nie!

 

Ja, bid, maar bid vir Sy wil, nie joune nie. Jou wil is gemaklik, Sy wil mag jou dalk juis ongemaklik maak. Jou wil vra na daardie nuwe bakkie, Sy wil vra dat jy jou bure moet help met hulle kinders se skoolfonds. Watter een van die twee sê “myne” en watter een sê “saam is ons beter”.

 

Julle kry nie wat julle begeer nie, want wat julle begeer is nie wat God wil nie. Daarom al vra julle hoe hard, al soek julle hoe ver, en al klop julle duike in die deur sal daar nie oopgemaak word nie. Want julle vra die verkeerde dinge, soek op die verkeerde plekke en klop aan die verkeerde deure. Daar waar die Here is sal daar wel geantwoord, gevind, en oopgemaak word.

 

Vriendskap met die wêreld is vyandskap teen God, so waar staan jy? Wie is jou vriende? Is jou DSTV aftrekking groter as jou maandelikse bydrae tot jou gemeente of gemeenskap?

 

Vriendskap is ‘n resultaat van ‘n doelbewuste keuse! Met wie kies jy om vriende te wees? Hy wat ‘n vriend van die wêreld is raak ‘n vyand van God, nie omdat God hom haat nie, maar omdat hy met wil, doelbewus, teen God, die wêreld as vriend kies.

 

Ons sal uitgeken word aan ons vriende…

 

Die genade van God is egter steeds groter en sterker as ‘n wêreldse gees. God gee sy genade aan die nederiges, terwyl hy die weerstaan wat in trots of hoogmoed teen Hom opstaan. Vir Jakobus is dit duidelik dat die lewe gaan om die stryd tussen die goeie en die slegte, waar ons wat kies is egter in ons hande.

Hier word aan ons die goeie en die slegte blootgelê. Die slegte is ‘n lewe in opstand teen God, waar ons graag ons eie selfsugtige begeertes najaag en sukkel om dit te verwesenlik omdat ons alleen daardie rotresies hardloop. Die goeie is ‘n lewe van onderwerping aan God se wil, waar ons die wil van die Here nastreef in alles wat ons doen en bid. Hierdie tweede lewe, die goeie lewe, kom ook gemakliker na vore die oomblik wanneer ons besef en besluit dat ons nie meer in beheer van alles hoef te wees nie, maar dat God ‘n beter bestuurder van ons lewe is as onsself.

 

Die Jode het ‘n spreekwoord wat sê dat God nie in dieselfde wêreld as die trotse en arrogante kan leef nie. Hierdie spreekwoord, in die lig van vandag se teks hou ‘n belofte en ‘n waarskuwing in.

 

In vers 7 word daar van “onderwerping” gepraat. Onderwerping word gewoonlik gebruik ivm menslike gesag, jy sal jou onderwerp aan die landswette. Maar hier word dit gebruik itv God. Dat totale nederige onderwerping aan God, gemodelleer op die voorbeeld van Jesus Christus, belangrik is.

 

Trots staan in die pad van onderwerping. Beheer staan in die pad van onderwerping. Die eie ek staan in die pad van onderwerping. ‘n Trotse Christen is vir die duiwel baie meer bruikbaar as ‘n ateïs. Die trotse Christen het ‘n innerlike geveg aan die gang tussen homself, die wêreld en God. Die innerlike geveg is die moeilike geveg. Die geveg tussen wie is in beheer in jou binneste: weet jy die beste of weet God beter as jy? Om jou eie begeertes te oorkom en jouself te onderwerp aan God is die sleutel tot die goeie en gelukkige lewe.

 

Vers 8 is ‘n pragtige vers wat ek dink almal in hulle Bybels moet onderstreep. “Nader tot God en Hy sal tot julle nader.” Pragtige woorde wat soveel belofte en seën inhou. Die was van hande en reinig van harte het te make met die dinge wat ons doen (hande) en dink (harte), dit moet skoongemaak word in die nader tot God. Verootmoediging, of, jammer sê vir ons eie opstandigheid en trots, is die eerste stap tot God. Nader tot God en Hy sal tot julle nader.

 

Vers 10 herhaal hierdie gedagte: Onderwerp jule in nederigheid voor die Here, en Hy sal julle verhoog.

Rusie, stry en baklei se oorsprong is in onsself. Wanneer ons agterkom dat ons onrustig is oor iets of iemand moet ons onsself afvra of ons na ons eie wil soek, of na die Here sin.

 

Liefde vir die wêreld staan in opposisie teenoor liefde vir God. Jy kan nie vir al twee gelyktydig lief wees nie. Ons sal moet kante kies, gouer eerder as later.

 

Om die duiwel te kan teenstaan, om ons eie selfsugtige begeertes te kan oorkom, moet ons onsself onderwerp aan God. Nader tot Hom en Hy sal tot jou nader.

 

Kevin Lomax het ‘n moeilike besluit gehad om te neem: Gaan hy sy eie begeertes van roem en rykdom in die stad, met die groot huis en luukse partytjies, najaag. Of, gaan hy eerder voortgaan om in die klein dorpie die te verdedig wat nie hulself kan verdedig nie?

 

Wie is die belangrikste? Die eie ek, of die ons?

 

Amen.

Johannes 14: Wil jy verander?

Op ‘n oorgangstydperk in die kerkjaar, soos vandag, waar ons op die randjie van pinkster staan, is dit belangrik om terug te kyk sodat ons weer met betekenis kan vorentoe kyk.

 

Met Kersfees het ons Jesus se geboorte herdenk, daar waar Hy van die voerbak van die diere, hulle tafel, gebore was om ons van ons sondes te verlos. Vanaf Epifanie (dit beteken verskyning) tot Lydenstyd het ons gesels oor Jesus se doop en Sy aardse bediening.  Vanaf Lydenstyd het ons gesels oor die gebeure rondom Jesus se versoeking in die woestyn, Sy lyding, Sy dood en wat dit vir ons elkeen beteken, en waaraan ons elkeen kan sterf om weer waarlik te lewe.

 

Met Paasfees, die tydperk waarin ons nou is, gesels ons oor Jesus se opstanding uit die dood. ‘n Tydperk van rondom 50dae waar Hy in verheerlikte vorm op aarde tussen mense en aan Sy dissipels verskyn het. Eerskomende Donderdag is dit Hemelvaart, waar ons herdenk dat Hy opgevaar het na die hemel, waar Hy solank ons plek gereed maak. En dan breek Pinkster aan waar ons feesvier oor die uitstorting van die Heilige Gees.

 

Dit was die buitenste kring, nou wil ek daardie kring nog kleiner trek. Ek het gesê dat ons vandag nog in die Paas tydperk is, waar ons gesels van toe Jesus in ‘n verheerlikte vorm aan Sy dissipels verskyn het. Vandag sit ons almal, soos sy dissipels van baie jare gelede, weer saam en luister na wat Hy te sê het.

 

Soos baie stories begin, begin vandag se storie aan tafel.

 

In Joh 13:2 is Jesus saam met Sy dissipels aan tafel, voordat hulle eet was Jesus hulle voete en leer hulle om ook so ander se voete te was. In Joh 13:23-27 wys Jesus sy verraaier aan. In Joh 13:34-35 sê Jesus vir sy dissipels dat Hy weggaan. Hy bevestig ook weer die liefdesgebod. In Joh 13:38 verseker Jesus vir Petrus dat hy Hom sal verloën.

 

 

 

In Joh 14:1-12 verduidelik Jesus aan sy dissipels dat Hy gaan terugkeer na sy Vader, maar Hy gaan hulle nie soos weeskinders agterlaat nie. In Joh 14:15-31 belowe Hy hulle dat die Heilige Gees by hulle sal wees.

 

Dit alles gebeur aan tafel. Terwyl brood gebreek word en wyn gedeel word lê Jesus die toekoms uit. Donderdag herdenk ons die Hemelvaart en daarna die uitstorting van die Heilige Gees met Pinkster. Kom ons gesels vandag saam oor hierdie wonderlike belofte.

 

[lees Johannes 14:15-31]

 

In Johannes 14:16 belowe Jesus om ons Vader te vra om ‘n Voorspraak te stuur. Dit is die eerste van vyf uitsprake oor die Voorspraak. Voorspraak is ‘n ander naam vir Trooster, Helper of Advokaat. Dit dui op iemand wat in die hof iemand bystaan, bemoedig, troos en vir al sy/haar belange sorg. Die bedoeling is dat Jesus die Voorspraak sou wees, maar noudat Hy op die punt is om weg te gaan belowe Hy ‘n plaasvervanger. Jesus verklaar dat die Voorspraak vir ewig by sy dissipels en by ons sal wees.

 

Nog net ‘n klein rukkie dan sien die wêreld My nie meer nie, maar julle sien My, omdat Ek lewe en julle sal lewe. Wie My lief het, hom sal my Vader liefhê, en Ek sal hom ook liefhê en My aan Hom openbaar.

 

Judas vra dan: “Here, hoe kom dit dat U U aan ons gaan openbaar en nie aan die wêreld nie?”

 

Judas hou nog vas aan die Joodse Messiasverwagting waarvolgens die Messias Hom as koning aan die volk, die wêreld, sou openbaar. Nou het Judas die indruk dat Jesus nie so ‘n plan het nie, maar dat Hy Hom aan ‘n kleiner kring wil openbaar. Nou wil Judas weet wat dan van daardie plan geword het.

 

Jesus antwoord hom: “As iemand My liefhet, sal hy my woorde ter harte neem; en my Vader sal hom liefhê, en Ons sal na hom toe kom en by hom woon. Wie My nie liefhet nie, neem my woorde nie ter harte nie; en die woorde wat julle hoor, is nie Myne nie, maar die Vader s’n wat My gestuur het.”

 

Hierdie woorde van Jesus kan maklik verkeerd verstaan word. Ons kan dink, die wat Hom nie liefhet nie, het nie deel aan Hom nie. En dit is presies reg. As ons nie vir Jesus lief het nie, het ons nie deel aan Hom nie. As ons Hom nie liefhet nie, sal ons Hom ook nie sien nie. As ons Hom nie lief het nie, sal Hy ook nie in ons woon nie. Dit klink rof, want dit is.

 

Ons dink baie dat die teenoorgestelde van liefde, haat is, maar dit is nie. Die teenoorgestelde van liefde, is vrees. Daarom kan ons selfs so ver gaan om te sê dat die wat vir Jesus bang is nie deel aan Hom sal hê nie, die wat vir Jesus bang is, sal Hom nie sien nie.

 

Vrees, of om bang te wees, ontstaan wanneer beheer uitgeoefen wil word en jy nie in staat is daartoe nie. ‘n Basiese manier om dit te verduidelik sal wees om te sê ek is bang wanneer ek bestuur, want ek kan nie die ander bestuurders beheer nie. Of wanneer ek sê ek is bang vir die donker, want ek kan nie beheer wat ek nie kan sien nie.

 

Liefde is egter om vertroue te plaas in dit wat jy nie kan sien nie, en vir die goeie te hoop. ‘n Radikale anderste manier van dink en voel. Liefde is om te vertrou dat die persoon in die ander baan in haar baan gaan bly. Liefde is om te vertrou dat dit wat ek nie kan sien nie, my nie kwaad wil aandoen nie.

 

Liefde begin wanneer ons elkeen ons eie kwesbaarheid erken. Liefde begin wanneer ons elkeen erken dat ons nie die belangrikste een in die kamer is nie. Liefde begin wanneer ons ander se kwesbaarheid raaksien en dit wil genees. Liefde begin wanneer ons juis die ander in die kamer wil laat belangrik voel. Wanneer ons vanuit kwesbaarheid liefde begin leef, belowe Jesus sal ons Hom sien, sal ons ervaar hoe Hy deur ons werk.

 

Wanneer ons vanuit onvoorwaardelike, onselfsugtige liefde leef, sal ons vrede begin ervaar. Vrede dat ons bestaan nie gaan oor opgaar en groter gaan nie, maar eerder gaan oor deel en ligter leef. Vrede is ‘n wonderlike gevoel om te ervaar. Om vanuit vrede te leef maak die wêreld wonderlik.

 

As jy vanuit vrees leef wil jy alles beheer, jou manier is die beste, en sterkte vir die wat anders as jy dink of doen. As jy vanuit vrees leef, sal dit ook vir jou moeilik wees om die wil van die Here te hoor, te sien, of nog meer te doen. Vrees bou hoë mure en hou uit. Vrees maak dat jy Jesus op ‘n afstand hou, want sê nou net Hy kom verander jou lewe!

 

Sê nou net Jesus kom breek jou mure af, sê nou net Jesus kom jou huis binne, sê nou net Hy kom sit by jou aan tafel, wat gaan jy maak? Jesus se teenwoordigheid in Saggeus se lewe het gemaak dat hy 2/3 van al sy besittings aan die armes gee. Ek kan verstaan hoekom jy bang is vir die teenwoordigheid van die Here! Ek kan verstaan hoekom jy Hom buite wil hou. Sê nou net Hy kom verander jou!

 

Jesus belowe die Heilige Gees aan die dissipels sodat hulle ook kan doen wat Hy gedoen het, sodat hulle ook met die krag en mag kan optree waarmee Hy opgetree het. Dit vra egter ‘n oorgawe aan Hom, dit vra blootstelling, dit vra kwesbaarheid, dit vra saggeaardheid, dit vra liefde. As jy vanuit die oerbron wil leef wat hierdie hele aarde tot stand gebring het, as jy vanuit ‘n diep stroom energie wil put, wil ek vandag vra: “Is jy bereid om lief te hê?”

 

Jesus is besig om van sy dissipels afskeid te neem en belowe aan hulle twee dinge: die Voorspraak wat die Heilige Gees is en sy vrede. Die twee staan nie los van mekaar nie, want waar die Heilige Gees in die hart is, daar is ook vrede.

 

Hierdie vrede is die erflating van Jesus en is daarom anders as die vrede wat die wêreld gee. Hierdie is die innerlike vrede wat vloei uit die regte verhouding met God.

 

Die vrede wat die wêreld gee, hang af van omstandighede, gewoonlik ‘n afwesigheid van stryd, oorlog of onenigheid. Daarom is die wêreld se vrede van korte duur en onseker; gewoonlik niks meer as ‘n hoop op vrede nie. Jesus skenk die vrede as ‘n werklikheid wat nie aan omstandighede gekoppel is nie. Juis in die mees ontwrigtende omstandighede bly daardie vrede in die hart omdat die kind van God weet dat sy saak met God reg is.

 

Hierdie Goddelike vrede verdryf alle ontsteltenis uit die hart en verban die vrees. Omstandighede sal kom waarin jou geloof en moed tot die uiterste beproef sal word, maar in daardie uur sal die vrede wat Jesus gee, alle vrees verdryf.

 

Waar liefde is, is daar geen vrees nie, maar volmaakte liefde verdryf vrees, want vrees verwag straf, en wie nog vrees, het nie volmaakte liefde nie. Ons het lief omdat God ons eerste liefgehad het, soos ons nou met die doop gesien het. God kom eerste na ons toe en sê vir ons dat Hy ons baie lief het. Liefde verdryf vrees, wat plek maak vir die vrede van die Heilige Gees.

 

Is jy opsoek na liefde?

Is jy opsoek na vrede?

Dan is die eintlike vraag: “Wil jy dat die Heilige Gees jou lewe verander?”

 

Hierdie het Jesus vir sy dissipels aan tafel vertel, hulle was nou elf in die kamer. Hulle het geweet dat hulle nie hoef te vrees as Jesus nie meer by hulle is nie, want die Heilige Gees, Jesus se gelyke, sal nou by hulle wees. Hulle het geweet dat hulle met dieselfde krag as Hy kan optree, sou hulle vanuit die Gees optree ter verheerliking van God. Hulle het rustig om die tafel gesit, ‘n innerlike vrede het oor hulle gespoel soos hulle in Jesus se blou oë gestaar het terwyl Hy gepraat het. Hy sê toe vir hulle: “Staan op, laat ons hiervandaan weggaan.”

 

Amen.