Lukas 4: Saam met Jesus aan tafel

Jesus was pas gedoop en het uitgesien na sy publieke bediening. Eers het Hy tyd geneem vir refleksie, vir stilword, in die woestyn. Watter tiepe Messias sou Hy wees? Sou Hy Sy mag vir Homself gebruik? Of, om ‘n magtige reik te vestig wat die wêreld oor sal regeer? Of om groot, al is dit sonder doel, wonderwerke te doen?

 

Hy het dit alles verwerp vir wat dit was, versoekings vanaf die duiwel. Omdat dit versoekings was, impliseer ook dat Jesus geweet het Hy kan dit alles doen. Dat Hy klippe in brode kon verander, of van ‘n krans afspring en deur engele gedra word. Jesus was nie gebonde deur die menslike beperkinge nie, Hy het geweet Hy het kragte wat ander mense nie het nie. Hy moes besluit hoe Hy dit gaan gebruik.

 

Vanuit die stilte van die woestyn, die versoeking van die duiwel, het Jesus toe ‘n teruggegaan na Galilea vol van die krag van die Heilige Gees. Hy het ook na Nasaret gegaan, waar Hy grootgeword het, en soos sy gewoonte was, het Hy op die sabbatdag na die sinagoge toe gegaan.

 

[lees saam Lukas 4:14-30]

 

Al was Jesus in Bethlehem gebore, en ‘n groot gedeelte van Sy bediening in Kapernaum was, het Hy ‘Jesus van Nasaret’ gebly. Nasaret was die plek waar Jesus grootgeword het, Sy tuisdorp.

 

Soos Sy gewoonte was het Hy na die sinagoge toe gegaan… Jesus het reeds alles geweet, Hy was vol van wysheid, en steeds gaan Hy gereeld na die sinagoge. Hoe gereeld kom ons as gelowiges bymekaar om saam te gesels oor die Woord? Is dit al ‘n gewoonte in ons lewens om gereeld te gesels oor wie God is en wat Hy vir ons doen?

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoe die dinge normaalweg in die sinagoge sou gebeur:

  1. Shema, Danksegging, Shema
    1. “Ek is die Here jou God wat jou uit Egipte, uit die plek van slawerny, bevry het.”
  2. Gebed
  3. Lees uit die Pentateug
  4. Lees uit die Profete
  5. Kort preek
  6. Seënbede waarop die gemeente met ‘Amen’ antwoord.

 

Jesus lees dan voor vanuit die Jesaja rol wat vir hom aangegee word deur een van die geleerdes in die sinagoge. Hy lees uit Jesaja 61:1&2.

 

“Die Gees van die Here is op My omdat Hy My gesalf het…” Jesus is gedoop deur Johannes die doper en die oomblik toe Hy gedoop is het die hemel oopgegaan en die Heilige Gees het in ‘n sigbare gestalte op Hom neergedaal in die vorm van ‘n duif.

 

Hierdie ‘neerdaal van die Heilige Gees’ beteken dat Jesus die een was om die evangelie aan die armes te verkondig. Die woordjie ‘armes’ kom ook in die Saligsprekinge voor, ‘Salig of Gelukkig is die wat arm van gees is, want aan hulle behoort die koninkryk van die hemele’. Die armes wat hier van gepraat word is die behoeftiges, die wat ‘n behoefte het. Jesaja 66:2 gaan verder deur te sê “Ek slaan ag op die mens in nood, op die een wat berou het oor sy sonde, wat ontsag het vir my woord.”

 

Die gevangenis waarvan daar in vers 18 gepraat word dui op die bannelinge van die tyd. Die mense wat uit hulle eie land geneem was en weggesleep is na ‘n vreemde land waar hulle baie moeilike omstandighede moes deurmaak. Jesus het vir hierdie mense gekom. Die bannelinge. Die vreemdelinge.

 

Op ‘n ander vlak dui die gevangeneskap ook op die wat vasgevang is in hul sonde. Die wat verslaaf is aan… Die Here Jesus het gekom om die gevangenis te bevry van die greep van die onderdrukker, of dit nou iets of iemand is.

 

Hy het gekom sodat die wat blind is weer kan sien. Hy het gekom om die onderdruktes te bevry. Hy het gekom om genade aan te kondig.

 

Waar in jou lewe beleef jy ‘n armoede? En ek dink nie Jesus praat hier van ekonomiese armoede nie. Waar beleef jy ‘n spirituele armoede? Waarom sukkel jy so om tyd met die Here deur te bring? Wat keer jou om intiem met die Here te wees? Wanneer laas het jy Sy fluisterstem gehoor?

 

Sien jy nog regtig raak wat rondom jou aangaan? Is jy bewus van jou bure? Is jy bewus van die dinge wat in die riviertjie hier onder gebeur? Of is jy horende doof en sienende blind?

 

Sodra ons ongemaklik raak met ‘n situasie maak ons baie maklik of ons iets anders het om te doen, dan sit ons maklik oorfone in ons ore, of kyk af na ons selfone en lyk baie besig, net sodat niemand ons konfronteer met die werklikheid nie. Ja, ons skep baie maklik ons eie realiteite, ons eie droomwerelde, waar alles ok is, terwyl die dorp aan die brand is. Terwyl daar soveel stories van seer rondbeweeg en ons selfs help om die storie aan die beweeg te hou.

 

Jesus het gekom om na die wat ignoreer word, te luister. Jesus het gekom om na die wat verbygekyk word, te kyk. Jesus het gekom, om so ook ons te laat hoor, om ons te laat sien.

 

Almal in die sinagoge is verwonderd deur die boodskap van die Jesuskind. Hy praat so mooi uit die Skrif. En net nadat hy die boekrol toegemaak het begin die twyfel weer. “Is hy dan nie die seun van Josef nie?” Net nadat Jesus die evangelie met Sy tuisdorp gedeel het, die goeie nuus vir hulle vertel het, trek hulle Sy boodskap in twyfel. Wil hulle hê dat Hy moet bewyse lewer van Wie Hy sê Hy is.

 

Wie is hierdie timmerman se seun om vir ons te sê dat ons die armes moet help? Hulle is veronderstel om sterk in hul geloof te wees en dan sal hulle regkom. Wie is hierdie kind om vir ons te sê om te luister na die wat geignoreer word? Hy weet nie hoe lank daardie een kan aanhou met kla oor die lewe nie? Hulle moet net stilbly en harder werk. Hy dink omdat hy hier in die sinagoge is kan hy vir ons sê ons moet kyk na hoe stukkend dinge hier rondom ons is. Dit was nog altyd so, en sal waarskynlik so bly, dit is nie ons probleem nie.

 

Almal in die sinagoge was woedend toe hulle hierdie dinge hoor. Hulle het opgespring, en Hom na die rand van die dorp gejaag, waar hulle hom van die kranse wou afstamp.

En daar loop Hy toe saggies en stil deur hulle, weg van hulle af.

 

Ek het die Graad 9C klas gevra wat hierdie gedeelte vir hulle sê, drie dinge het vir hulle uitgestaan:

  1. Moenie iemand te vinnig oordeel nie.
  2. Die sagte een kan sterk wees, en die sterk ene kan sag wees.
  3. Dat dit ons opdrag is
    1. Om te verkondig aan die armes
    2. Om die gevangenis vry te laat
    3. Om die blindes te genees
    4. Om die onderdruktes te bevry
    5. Om die genade van die Here aan te kondig

 

Ons moet meer na ons kinders luister, want hulle het die spyker op sy kop geslaan.

 

Hulle het gesien dat die Nasareners in die sinagoge vir Jesus hopeloos te vinnig veroordeel het vanuit hulle ongeloof. Hulle het Hom steeds as die timmerman se seun gesien. Hulle self was blind. Hulle het na Sy woorde geluister, maar nie gehoor dat Hy sê Hy die een is wat kom verkondig, vrylaat, genees en genade bring nie. Hulle self was ‘n gevangene van hulle gedagtes dat die verlosser ‘n krygsman sou wees, groot en sterk.

 

Jesus kom na die dorpie Nasaret om vir die mense te wys dat dit nie nodig is om hard te praat, of met gebalde vuise die wêreld te verander nie. Jesus wys vir ons dat die wêreld sal verander, wanneer ons begin bedien. [skink wyn en breek brood]

 

Wanneer ons armes se nood verlig, wanneer ons gevangenis vry maak, wanneer ons blindes genees, wanneer ons onderdruktes bevry, wanneer ons genade betoon…

 

Dan word ons nood verlig, dan word ons vrygemaak van dit wat ons gevangenis hou, dan word ons genees om te sien, dan word ons bewus dat die Here se genade reeds met ons is.

 

So voordat ons potensieële ouderlinge, diakens, assistente, Sondagskool tannies en ooms, soliste, en leiers van organisasies verwerp, in ons eie dorp, laat ons tweekeer kyk en luister, na die saam met wie ons grootgeword het en laat ons profete in ons eie land word.

 

Aan wie gaan jy die evangelie verkondig?

Wie gaan jy help om vry te kom uit die gevangenis?

Wie gaan jy help om te sien?

Watter onderdrukte gaan jy in vryheid uit stuur?

Aan wie gaan jy genade betoon?

 

En Jesus sal tussen ons rondloop en saam met ons aan tafel kom sit.

 

Amen.

Leave a Reply

Your email address will not be published.